Nieuwe reddingsboei voor ‘familie’ van Oulematou

ANTWERPEN / BRUSSEL / MALI – Arbeidsongevallenverzekering betaalt wél voor illegale werknemers

De raadslieden van Oulematou Niangadou hebben een alternatief gevonden voor de vergoeding van de familie van de Malinese kinderoppas van Luna: ze zullen een procedure opstarten in het kader van de arbeidsongevallenwetgeving. Oulematou was immers aan het ‘werk’ op het ogenblik dat Van Themsche haar heeft doodgeschoten. “De voorwaarde van een legaal verblijf speelt niet in hoofde van de arbeidsongevallenwetgeving”, zegt Andy Matthijs.

Men herinnere zich dat de veertien Malinezen die zich familie noemen van Oulematou, én schade zeggen te hebben geleden door haar dood, rekenden op 385.000 euro maar ‘slechts’ 71.500 euro kregen toegekend. De volgende koude douche kwam er eind december toen Justitie negatief adviseerde bij het ‘Fonds voor slachtoffers van opzettelijke gewelddaden tegen personen door ongekende of onbemiddelde daders’. De doder van Oulematou was gekend maar onbemiddeld.

Slecht nieuws voor familie van Luna

Maar het Fonds betaalt alleen wanneer het slachtoffer legaal in dit land verblijft. Dat was duidelijk niet het geval bij Oulematou. Dura lex, sed lex. Die bepaalt dat “het slachtoffer op het moment van de gewelddaad de Belgische nationaliteit heeft of gerechtigd is het rijk binnen te komen, er te verblijven of er zich te vestigen”. Oulematou kwam met een visum België binnen, maar liet dat verstrijken en nam nadien geen stappen meer om zich te regulariseren. Toen ze vermoord werd, was ze dus illegaal in dit koninkrijk.

Meer nog, het werk wat Oulematou deed als kinderoppas van de kleine Luna, deed ze in het zwart. Andy Matthijs: “De arbeidsongevallenwet verplicht elke werkgever in principe zijn personeel tegen het risico arbeidsongevallen te verzekeren vanaf de eerste dag. Deze arbeidsongevallenwet is zelfs van toepassing als de arbeidsovereenkomst ongeldig is (tewerkstelling van vreemdelingen zonder arbeidsvergunning of zwartwerk)”.

“Indien een personeelslid tijdens de niet-verzekerde periode door een arbeidsongeval wordt getroffen, zal het Fonds voor Arbeidsongevallen het slachtoffer op dezelfde wijze vergoeden als een verzekeringsonderneming dit zou doen. Dit Fonds voor Arbeidsongevallen treedt op als waarborgfonds, maar zal zich tegen de werkgever kunnen keren en alle uitgekeerde bedragen terugeisen, boven op een eventuele boete voor de niet-verzekering. De werkgever kan in dat geval ook strafrechtelijk vervolgd worden,” zegt Matthijs.

Twee paarden

Dat zou slecht nieuws zijn voor de familie van Luna. Voor hen was er zonder problemen een positief advies van de commissie voor slachtofferhulp. Ze hadden in het assisenproces 90.000 euro gevraagd en kregen 74.657 euro toegekend. Dat is dus een ietsje meer dan waar de Malinese kolonie volgens het hof recht op had.

“De vergoedingen die uitgekeerd zullen worden door het Fonds voor Arbeidsongevallen hebben alleszins geen uitstaans met de vergoedingen zoals toegekend in het kader van de Assisenprocedure. Ook zullen enkel de ouders van Oulematou (zij was immers de belangrijkste kostwinner van het gezin) en haar minderjarige dochter een vergoeding van het Arbeidsongevallenfonds kunnen claimen,” aldus Andy Matthijs.

Het is dus belangrijk dat er op twee paarden wordt gewed. De advocaten van de familie van Oulematou zagen eerder al een andere mogelijke uitweg. “We vragen ons af of het wel wettelijk is om een onderscheid te maken tussen verschillende categorieën illegalen”, verduidelijkt Kris Luyckx. “In 2003 is de wet gewijzigd om ervoor te zorgen dat slachtoffers van mensenhandel wel aanspraak kunnen maken op een schadevergoeding, dat voor hen de vereiste om Belg te zijn of over een geldige verblijfsvergunning te beschikken niét geldt. Oulematou is het slachtoffer van racisme, dat heeft het hof van assisen expliciet benadrukt. Worden slachtoffers van opzettelijke racistische gewelddaden op die manier niet opnieuw gediscrimineerd? De commissie zal met onze vraag naar het Grondwettelijk Hof moeten trekken, dat dan een uitspraak moet doen.”

Bron: Pagina-nieuwsgaring & Media Service
Auteur: Jan Heuvelmans