Een ontslag om dringende reden omwille van het eten van een banaan: hoe ernstig moet de dringende reden zijn?

Een medeweker bij Colruyt werd ontslagen omdat hij twee bananen at, en een medewerker bij Aldi werd ontslagen omdat ze een wrap at alvorens deze af te rekenen. Beide werknemers werden onmiddellijk aan de deur gezet door hun werkgever omwille van ‘een dringende reden’. Kan het eten (zonder vooraf te betalen) van een banaan of een wrap effectief een dringende reden uitmaken?

Een ontslag om dringende reden houdt in dat de arbeidsovereenkomst van de ene op de andere dag wordt beëindigd, en één van beide contractpartijen (doorgaans de werknemer) zonder opzegtermijn of enige vergoeding moet vertrekken.

Artikel 35 van de arbeidsovereenkomstenwet bepaalt dat een ontslag om dringende reden moet voldoen aan 3 voorwaarden:

  • Er moet een ernstige tekortkoming zijn (in dit geval in hoofde van de werknemer);
  • Die elke professionele samenwerking onmogelijk maakt;
  • En wel onmiddellijk en definitief;

Het ontslag om dringende reden is een uitzonderlijke ontslagmodaliteit van de arbeidsovereenkomst. Een ontslag om dringende reden moet dus aanzien worden als het allerlaatste redmiddel in het ontslagrecht.

In het geval van een ontslag om dringende reden is het aan de feitenrechter om te oordelen of een beweerde ernstige tekortkoming ook effectief aanvaard wordt als een ernstige tekortkoming.
Het is aldus de rechtspraak die de ernstige tekortkoming gaat invullen.

Of het eten van twee bananen of een wrap alvorens af te rekenen een dringende reden uitmaakt, hangt ons inziens af van de omstandigheden. Wanneer een werknemer al meermaals waarschuwingen heeft ontvangen, kan dit voorval de druppel zijn en inderdaad een dringende reden rechtvaardigen.

Wanneer de werknemers echter – zoals in casu wordt beweerd– nog geen enkele berisping hebben gehad tijdens hun periode van tewerkstelling – één werknemer was zelfs al 12 jaar in dienst! – stelt zich de vraag of dergelijk handelen ernstig genoeg is zodat de samenwerking definitief onmogelijk wordt gemaakt.

In eerste instantie dringt de vraag zich op of er effectief sprake was van diefstal, dan wel om een vergetelheid van de werknemers (of een gedoogd beleid van de werkgever?). Daarnaast is de vraag of het eten van de banaan of de wrap ervoor zorgt dat een verdere samenwerking definitief onmogelijk wordt gemaakt.

Een wellicht meer gepaste houding van de werkgever had geweest om een bepaalde sanctie op te leggen, bv. een officiële waarschuwing. De werknemers hadden dan de mogelijkheid gehad om hun gedrag alsnog aan te passen en er voortaan op te letten de goederen zeker af te rekenen alvorens ze te consumeren.

Juist omdat een ontslag om dringende reden zulke verregaande gevolgen heeft, is het aangewezen hier zeer voorzichtig mee om te springen. Het is aangeraden om op voorhand een jurist te consulteren die desgevallend samen een dossier kan opbouwen en een eventuele dringende reden beter kan inschatten.

Wanneer de werknemers in kwestie allebei een onberispelijke staat van dienst hebben, is het nog maar de vraag of het eten van een banaan de verdere samenwerking effectief definitief onmogelijk maakt. Wij kijken alvast uit naar de uitspraak!

Auteur:

Beaudine Van Nuffel